Monthly Archives: April 2013

Protected: My Porch@สุขุมวิท 39 อาหารตะวันตกสไตล์ญี่ปุ่น

This content is password protected. To view it please enter your password below:

Advertisements

วัดบัวขวัญ นนทบุรี

IMG_1648_resize

ขับรถผ่านป้ายบอกทางไปวัดนี้บ่อยมาก…ที่แท้เข้าได้หลายทาง ว่างๆพอดีขับรถผ่านเลยแวะซะหน่อย

IMG_1649_resize IMG_1650_resize IMG_1652_resize IMG_1653_resize IMG_1654_resize IMG_1655_resize IMG_1656_resize IMG_1657_resize IMG_1658_resize IMG_1659_resize IMG_1660_resize IMG_1661_resize

เทพเจ้าแห่งความร้ากกกกก ป๊อปที่สุดเลยมั้ง มีคนรอไหว้ไม่ขาดสาย(ขนาดวันที่ไปไม่ค่อยมีคน)

IMG_1662_resize IMG_1663_resize IMG_1664_resize IMG_1665_resize IMG_1666_resize IMG_1667_resize IMG_1668_resize IMG_1669_resize IMG_1670_resize

หน้าตาดูมีคำถามมากมาย

IMG_1671_resize

มีทุกวัด

IMG_1672_resize IMG_1673_resize IMG_1675_resize IMG_1676_resize  IMG_1680_resize IMG_1681_resize  IMG_1685_resize IMG_1686_resize  IMG_1689_resize IMG_1690_resize IMG_1692_resize IMG_1696_resize

ไฮไลท์ยังสร้างไม่เสร็จขอขึ้นไปดูซะหน่อย

IMG_1697_resize IMG_1698_resize IMG_1699_resize IMG_1700_resize

ซุ้มประดูทางเข้าได้ข่าวว่าเข้าได้ 4 ทาง

IMG_1701_resize IMG_1702_resize IMG_1703_resize

นี่ก็ยังไม่เสร็จดี ยังเป็นเสาปูนเปลือยๆอยู่หลายต้น

IMG_1704_resize IMG_1705_resize  IMG_1708_resize IMG_1709_resize IMG_1710_resize IMG_1711_resize IMG_1712_resize IMG_1713_resize

สวยดี

IMG_1715_resize IMG_1716_resize IMG_1717_resize

งานละเอียดดีอ่ะ

IMG_1718_resize IMG_1719_resize

ช้างเสี่ยงทายอธิษฐานแล้วยก<<<ผู้ชายใช้นิ้วก้อยผู้หญิงใช้นิ้วนาง ปรากฏว่ายกขึ้นโคตรดีใจ<<<<เอ่อ…ใครๆก็ยกขึ้นหรอกมั้ง

IMG_1720_resize

บาตรยักษ์

IMG_1721_resize IMG_1722_resize IMG_1723_resize IMG_1724_resize

ดอกไม้ในวัดจะสวยเป็นพิเศษ

IMG_1725_resize IMG_1727_resize

ความคิดแว้บแรก มันจะดุมั้ย??? เฮ้ย!! ไม่ใช่ปิรันยา

IMG_1728_resize

เห็นแล้วตกใจ!!! ตัวใหญ่มาก

IMG_1730_resize

ยืนส่องกันอยู่นาน ทั้งเล็งกล้องเล็งมือถือคนดูแลคงรำคาญ(แทนปลา)เดินมาเปิดไฟให้จะได้ถ่ายๆแล้วไปซะ 5555

IMG_1731_resize

ขนาดบ่อไม่ค่อยใหญ่มีประมาณ 3- 4 ตัวได้มั้ง

IMG_1733_resize IMG_1737_resize IMG_1738_resize IMG_1739_resize

กลายเป็นว่ามือถือถ่ายได้เรื่องดูเป็นปลากว่าเยอะเลย

IMG_1281_resize IMG_1282_resize

เจ้าถิ่นนอนมันกลางลานเลย

IMG_1284_resize

รังวัดที่ดินแบ่งโฉนด@บางใหญ่

หน้าบ้านซักรูปนึง ถนนกำลังเละเลย

IMG_1251_resize

 

ทำเรื่องขอแยกโฉนด(ในชื่อเจ้าของเดิมไปก่อน)เตรียมแบ่งขาย ประมาณเดือนกว่าก็ถึงเวลานัด

IMG_0036_resize

จากจุดนี้จนสุดทางลิบๆนั่น 8 ไร่หนทางยาวไกลจริงๆขับรถเข้าไปก็ได้นะ เดินทำไม?????

IMG_0037_resize IMG_0038_resize

ซูมสุดเลนส์ได้มาแค่นี้

IMG_0039_resize IMG_0040_resize IMG_0041_resize IMG_0042_resize IMG_0043_resize

คนเฝ้าอยู่อย่างพอเพียง

IMG_0044_resize IMG_0045_resize IMG_0046_resize IMG_0047_resize IMG_0048_resize IMG_0050_resize

นี่ของคนอื่นเค้า

IMG_0051_resize IMG_0052_resize IMG_0053_resize IMG_0054_resize IMG_0056_resize IMG_0058_resize

น้องหมาเพิ่งขึ้นจากโคลนขนฟูๆเท่ห์ว่ะ

IMG_0059_resize

เฮ้ย!!!! อยู่ดีดีก็ฝนกระหน่ำ เค้าบอกเป็นเรื่องปกติ ตกแป๊บเดียวฟ้าใสเลย

IMG_0060_resize

จากไอโฟนบ้าง เริ่มมีท่ายากต้องปีน มีพื้นต่างระดับเอากล้องไปเก็บดีกว่า(คำนวณแล้วเลนส์แพงกว่าโทสับ)

IMG_1252_resize IMG_1253_resize

เจ้าหน้าที่ก็เริ่มวัดกันไป

IMG_1254_resize IMG_1255_resize

ไอ้เราก็เดินถ่ายบรรยากาศไป

IMG_1256_resize IMG_1257_resize

วัดเสร็จแล้วก็ปักเสาลงไปแสดงอาณาเขต 5555

IMG_1258_resize IMG_1259_resize

เค้าเพาะไว้ปลูกต่อ<<<มะละกอพอให้ลูกจนถึงจุดนึงแล้วมันต้องฟันทิ้ง

IMG_1260_resize

วัดเสร็จเอาแท่งนี้ปักลงไป อ๋อไอ้ค่ารังวัดที่เสียไปหลายพันคือค่าแรง ค่าปูน ค่าเครื่องมือ ค่าน้ำมันรถนี่เอง

IMG_1262_resize IMG_1263_resize

ต้นเชอรีหน้าตาเป็นแบบนี้<<<มีหลายสายพันธุ์ทั้งของนอกของไทย อันนี้ของอะไรจำไม่ได้มัวแต่ตื่นเต้น

IMG_1264_resize

มีรังนก(อันเล็กมาก) ไอ้ที่น่ารักกว่าคือไข่นก

IMG_1266_resize IMG_1267_resize

อันนี้ต้นหว้า(สายพันธุ์อินเดีย) เค้าว่าอร่อยกว่าไทยแต่ชิมแล้วรสชาติเฝื่อนๆฝาดๆเปรี้ยวๆขมๆ ของไทยเป็นไงหว่าไม่เคยชิม

IMG_1268_resize

รังมดแดงได้ใจมาก เห็นแล้วอยากกินไข่มดแดง

IMG_1269_resize IMG_1270_resize

 

ปิดท้ายด้วยลูกเชอรีแบบยังไม่พร้อมรับประทาน

The Age of Innocence(1993)

The Age of Innocence(1993)

นิวแลนด์ อาร์เชอร์หมั้นอยู่กับเมย์ เวลแลนด์(วิโนนา ไรเดอร์)ทั้งคู่มาจากตระกูลใหญ่ นิวแลนด์อยากเร่งงานแต่งงานแต่แม่ของเมย์อยากให้หมั้นกันไว้ก่อนนานเป็นปีตามธรรมเนียม เคาน์เตสเอลเลน โอเลนสกา(มิเชล ไฟเฟอร์)ญาติของเมย์ที่แต่งงานไปกับท่านเคาท์แห่งโปแลนด์กลับมานิวยอร์คและต้องการหย่าเพราะต้องการอิสระ เอลเลนถูกเมาท์ในวงสังคมเรื่องที่เลขาของท่านเคาท์พาเอลเลนหนีจากนั้นเอลเลนก็อยู่กับเลขา ครอบครัวของนิวแลนด์เองก็ไม่ชอบเอลเลนแต่นิวแลนด์แก้แทนเอลเลน นิวแลนด์เป็นทนายได้รับมอบหมายให้รับผิดชอบเรื่องเอลเลน นิวแลนด์ไปพบเอลเลนนิวแลนด์แนะนำให้ยกเลิกเรื่องการหย่าเพราะจะทำให้เอลเลนถูกขุดคุ้ยเรื่องอื้อฉาวเปล่าๆ ที่นิวยอร์คโบฟอร์ดเศรษฐีนักลงทุนมาติดพันเอลเลน นิวแลนด์ส่งดอกกุหลาบสีเหลืองไปให้เอลเลนจากนั้นนิวแลนด์ก็เริ่มรู้ตัวว่ามีใจให้เอลเลน

เอลเลนไปพักที่บ้านพักของโบฟอร์ดหลังจากได้รับจดหมายนิวแลนด์ก็ตามเอลเลนไปแต่ดันไปเจอโบฟอร์ดนิวแลนด์เลยโกรธคิดว่าเอลเลนนัดพบกับโบฟอร์ด เอลเลนเชิญให้นิวแลนด์ไปพบในวันรุ่งขึ้นนิวแลนด์กลับไปหาเมย์ที่เดินทางไปพักต่างเมืองเพื่อสุขภาพของแม่ นิวแลนด์เร่งการแต่งงานกับเมย์อีกครั้งเมย์เริ่มสงสัยว่านิวแลนด์เร่งการแต่งงานเพราะอยากตัดปัญหาเรื่องมีคนอื่น นิวแลนด์ไปพบเอลเลนและสารภาพรักกับเอลเลนแต่เอลเลนรับรักจากนิวแลนด์ไม่ได้เพราะเป็นญาติกับเมย์ ตอนนั้นมีจดหมายจากเมย์ถึงเอลเลนบอกเรื่องแม่ยอมอนุญาตให้แต่งงานกับนิวแลนด์ เอลเลนตัดสินใจเดินทางกลับไปหาสามีตามที่ยื่นข้อเสนอยอมเอลเลนทุกอย่างขอแค่กลับไป นิวแลนด์แต่งงานกับเมย์เหมือนจะมีความสุขแต่ลึกๆแล้วนิวแลนด์รู้ตัวว่าต้องการเอลเลน

หลังกลับจากฮันนีมูนนิวแลนด์กับเมย์ไปเยี่ยมมิสซิสมิงก็อทที่เป็นญาติผู้ใหญ่ของเมย์พบว่าเอลเลนมาพักอยู่ที่นั่น ป้าให้นิวแลนด์ไปตามเอลเลนที่ชายหาด นิวแลนด์เดินไปจนเจอเอลเลนแต่นิวแลนด์ไม่ได้เดินเข้าไปหาเอลเลน นิวแลนด์บอกกับตัวเองว่าถ้าเรือแล่นผ่านประภาคารไปแล้วเอลเลนไม่หันมานิวแลนด์จะไม่เข้าไปทักเอลเลนแล้วเรือก็ผ่านประภาคารไปโดยที่เอลเลนไม่หันกลับมา นิวแลนด์เลยตัดสินใจเดินกลับบอกกับเมย์ว่าหาเอลเลนไม่เจอ นิวแลนด์ตามไปพบเอลเลนที่บอสตันนิวแลนด์ยังคงรักเอลเลนอยู่ เอลเลนบอกว่าวันนั้นเอลเลนรู้อยู่แล้วว่านิวแลนด์มาแต่ตั้งใจไม่หันไปเอง เอลเลนเองก็ทรมานใจกับการหลงรักนิวแลนด์เหมือนกัน นิวแลนด์ตั้งใจจะหย่ากับเมย์แต่เอลเลนไม่ยอม ธุรกิจของโบฟอร์ดล้มละลายทำให้เอลเลนสูญเงินที่ลงทุนกับโบฟอร์ดไปมากมายแถมยังถูกเมาท์ว่าเป็นเมียน้อยโบฟอร์ดอีกด้วย

ยายของเมย์เกิดป่วยเลยให้นิวแลนด์ไปตามเอลเลนมาพบ นิวแลนด์ได้ใช้เวลาอยู่บนรถม้ากับเอลเลนแต่สุดท้ายนิวแลนด์ก็ขงลงจากรถ นิวแลนด์ตัดสินใจจะบอกเรื่องเอลเลนกับเมย์แต่เอลเลนเขียนจดหมายมาบอกเมย์ว่าจะกลับไปอยู่กับสามีเก่า นิวแลนด์อยากออกเดินทางท่องเที่ยวแต่เมย์ท้อง<<<<เอลเลนไปก็เพราะเมย์บอกเรื่องท้อง ตั้งแต่นั้นมานิวแลนด์ก็เป็นสามีและพ่อที่ดีของลูกๆจนกระทั่งลูกโตกันหมด เท็ดลูกชายคนโตเป็นสถาปนิก ต่อมาเมย์ตายนิวแลนด์ในวัย 57 ปีเดินทางไปยุโรปพร้อมลูกชาย เท็ดนัดเจอเอลเลนชวนพ่อไปด้วย เท็ดบอกเรื่องที่คุยกับแม่ก่อนตาย แม่บอกว่าพ่อเป็นคนดีมากที่ยอมละทิ้งสิ่งที่ต้องการที่สุดในชีวิตเมื่อตอนที่แม่ขอ นิวแลนด์เลยโล่งจากความรู้สึกผิดที่คิดว่าเมย์ไม่รู้เรื่องอะไรเกี่ยวกับตัวเองและเอลเลน นิวแลนด์บอกกับลูกชายว่าแม่ไม่ได้ขอ พอไปถึงโรงแรมที่เอลเลนอยู่นิวแลนด์ให้เท็ดขึ้นไปก่อนเพราะลังเล นิวแลนด์นั่งมองไปที่ระเบียงห้องเอลเลน ประตูระเบียงถูกปิดนิวแลนด์เห็นภาพเรือที่แล่นผ่านประภาคารในตอนนั้นแล้วก็ตัดสินใจหันหลังเดินกลับไปไม่พบเอลเลน

เป็นอีกเรื่องที่ไม่จำเป็นต้องลงเอยแต่ก็แฮปปีเอนดิงในแบบของมันเอง นี่มันรักสามเศร้าชัดๆเจ็บกันหมดทั้งสามคน นิวแลนด์ก็ต้องอยู่กับเมย์ทั้งที่รักเอลเลนตามรชความรับผิดชอบ เอลเลนก็เจ็บต้องจากไปทั้งที่รักนิวแลนด์ เมย์เหมือนจะสุขแต่กลับเป็นคนที่เจ็บที่สุดก็ว่าได้เพราะรู้ทั้งรู้ว่าคนที่อยู่ด้วยรักคนอื่นแต่ต้องทำเหมือนไม่รู้ แต่กลับจบได้ดีทั้งเรื่องไม่มีซีนติดเรทเลยใช้อารมณ์ถ่ายทอดล้วนๆบวกกับโอเปรามาช่วยสื่อให้ชัดเจนขึ้นไปอีก