CloverField(2009)

 

ทั้งเรื่องถ่ายจากกล้องวิดีโอแคนดิดเริ่มจากวันที่ 27 เมษายน ร็อบกับเบ็ธที่อพาร์ทเมนต์แล้วก็ตัดไปวันที่ 22 พฤษภาคม กำลังจัดงานเลี้ยงอำลาร็อบ เจสันน้องชายของร็อบเอากล้องมาวานให้ฮัดเป็นคนถ่าย ฮัดก็ถ่ายไปเรื่อยในซีนมีลิลลีแฟนของเจสันที่เป็นเพื่อนกับเบ็ธ มาลีนาคนที่ฮัดชอบ เบ็ธมาที่งานแล้วกลับไป คือเบ็ธกับร็อบเป็นเพื่อนกันมาก่อนแล้วก็มีซัมติงกัน หลังจากนั้นร็อบก็ไม่ได้ติดต่อเบ็ธเพราะรู้ว่าต้องย้ายไปทำงานที่ญี่ปุ่น

เบ็ธลากลับไป ร็อบกำลังเซ็งอยู่ๆก็เกิดเหมือนแผ่นดินไหว เปิดข่าวดูปรากฏว่ามีเรือจมในแม่น้ำ พวกคนในงานขึ้นไปดูที่ดาดฟ้าก็เห็นึกระเบิดพอวิ่งหนีลงมาข้างล่างก็วุ่นวาย หัวเทพีเสรีภาพก็กระเด็นมาจากไหนไม่รู้แล้วก็เหมือนกับมีตัวประหลาดหลายๆขาคล้ายแมงมุม ทางกองทัพก็ประกาศอพยพ

ทั้งหมดตัดสินใจไปที่สะพานบรูคลิน ร็อบได้รับโทรศัพท์จากเบ็ธ เจสันที่ล่วงหน้าไปก่อนอยู่กลางสะพานอยู่ๆสัตว์ประหลาดยักษ์ก็ฟาดจนสะพานพัง เจสันตาย คนที่เหลือวิ่งกลับมาที่ถนน ร็อบฟังข้อความขอความช่วยเหลือจากเบ็ธบอกว่าติดอยู่ในอพาร์ทเมนต์ขยับไม่ได้ ร็อบตัดสินใจไปช่วยเบ็ธโดยมีลิลลี มาลีนาและฮัดที่ยังคงถือกล้องถ่ายตามไปด้วย

พอลงไปที่สถานีรถไฟใต้ดิน มาลีนาถูกสัตว์ประหลาดกัด จากนั้นก็เจอพวกทหารกำลังช่วยอพยพคน มาลีนาเลือดออกจากตาแล้วทหารก็พาตัวไป ร็อบขอให้ทหารไปช่วยเบ็ธ ทหารไม่ยอมไปแต่บอกว่าทางกองทัพตัดสินใจระเบิดเมืองทิ้ง ฮ.ลำสุดท้ายจะออกตอน 6 โมง ร็อบไปถึงอพาร์ทเมนต์ของเบ็ธล้มไปพิงอยู่กับตึกข้างๆเลยต้องขึ้นไปทางตึกข้างๆแล้วปีนดาดฟ้าข้ามไป

ร็อบช่วยเบ็ธออกมาได้ก็ 6 โมงพอดี ลิลลีถูกช่วยพาขึ้นฮ.แยกจากเพื่อนที่เหลือไป ฮัด ร็อบและเบ็ธขึ้นฮ.อีกลำ ตอนแรกคล้ายๆว่าทางทหารจะจัดการกับตัวประหลาดได้ แต่แว้บเดียวก็ฮ.ที่ร็อบนั่งก็ถูกดึงลงไป ภาพดับไปแป๊บนึง แล้วก็มีเสียงเตือนทางวิทยุบอกว่ากองทัพใช้มาตรการขั้นเด็ดขาดจะถล่มทั้งเมือง ฮัดถูกตัวประหลาดฆ่าตาย ร็อบกับเบ็ธเอากล้องวิ่งไปหลบใต้สะพาน ร็อบแนะนำตัวเองจากนั้นไม่นานสะพานก็ถูกระเบิด ได้ยินแต่เสียงร็อบกับเบ็ธบอกรักกัน แล้วภาพก็ตัดกลับไปเทปที่ถูกอัดทับเป็นเทปที่ร็อบกับเบ็ธไปเที่ยวด้วยกันกำลังลากล้องที่เหลือแค่ 3 วินาที แล้วก็จบ…..

ภาพปกดีวีดีมาแนวเดียวกับ  The Day After Tomorrow ที่มาแนวภัยพิบัติที่เกิดจากโลกร้อนแต่เรื่องนี้สัตว์ประหลาดบุกโลก The Day สนุกกว่าเยอะ เรื่องนี้มึนๆเพราะหนังทำออกมาให้เราดูผ่านกล้องแคนดิดอีกที ได้อารมณ์ไปอีกแบบ เวลาวิ่งก็ต้องดูแบบภาพสั่นๆ ถ้าดูแบบจับผิดก็ไม่ค่อยสมจริงเพราะถ่ายออกมาได้คุณภาพดีเกินไปด้วยกล้องกับคนถ่ายที่(ในเรื่องก็บอกไว้ว่า)ไม่ใช่มืออาชีพ แต่ไหงถ่ายออกมาคนทุกคนไม่มีหลุดเฟรม หัวไม่มีแหว่ง แถมอะไรมันจะยกแขนค้างไว้ทำมุมฉากได้นานขนาดนั้น

 

 

 

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s